Światowa Organizacja Zdrowia podaje, że 110 mln dzieci ma nadwagę lub otyłość, co stanowi 1/3 populacji dziecięcej. Otyłych dzieci poniżej 5 roku życia jest aż 41 milionów. Coraz częściej mówi się o epidemii otyłości, która stanowi wyzwanie dla współczesnego świata. Polskie dzieci znajdują się na niechlubnym pierwszym miejscu wśród krajów Unii Europejskiej pod względem tempa ponadnormatywnego przyrostu masy ciała. Rodzice nie traktują otyłości u swojego dziecka jak choroby, ślepo wierzą, że „pulchne” dziecko to tylko stan przejściowy, z którego ich pociecha na pewno wyrośnie. Tymczasem wiele badań wskazuje na to, że otyłe dzieci wyrastają na otyłych dorosłych. Badania wykazują iż otyłe dziecko będzie także otyłe w wieku dojrzałym (53-90%). Istnieje wiele potencjalnych zagrożeń dla zdrowia związanych z nadwagą i otyłością wieku rozwojowego. Najczęstsze choroby towarzyszące otyłości to: nadciśnienie tętnicze, stłuszczenie wątroby, insulinooporność, cukrzyca, depresja i wiele innych. Istnieje wiele przyczyn otyłości dziecięcej, są to głównie uwarunkowania środowiskowe, błędy dietetyczne, szeroka oferta gotowych dań, niechęć rodziców do samodzielnego przygotowywania posiłków, brak aktywności fizycznej, niezdrowe dodatki do żywności, nadmierna ilość soli, cukru w diecie i wiele innych. Nieprawidłowa dieta i bierny tryb życia dziecka, pozbawionego wystarczającej aktywności fizycznej utrwala złe przyzwyczajenia. Warto przypomnieć, że nawyki żywieniowe kształtuje się do ok. dziesiątego roku życia. Po upływie tego czasu można już tylko modyfikować błędy dietetyczne, ale jest to proces trudny, długotrwały i wymagający zaangażowania ze strony rodziców i opiekunów. Leczenie otyłości jest zależne od wieku oraz stopnia nadwagi lub otyłości. Głównym celem terapii jest utrzymanie lub zmniejszenie masy ciała i zapobieganie długoterminowym skutkom otyłości. Skuteczna terapia lecznicza powinna być prowadzona przez zespół specjalistów obejmujący lekarza pediatrę, endokrynologa, dietetyka, psychologa i rehabilitanta. Najczęściej u małych dzieci spotyka się otyłość prostą (ponad 90%), czyli samoistną, jednoobjawową, pierwotną. Jest to otyłość, której nie towarzyszą inne objawy chorobowe. Powstaje ona wskutek zaburzonej równowagi między ilością energii dostarczonej wraz z pożywieniem a wydatkowaniem energetycznym organizmu. Według zaleceń ekspertów leczeniem powinny być objęte dzieci z otyłością rozpoznaną na podstawie wskaźnika BMI, którego wartość przekracza 95 centyl.

Podstawowe zasady postępowania terapeutycznego w otyłości prostej:

− znaczne ograniczenia kaloryczne nie powinny być stosowane u dzieci do 7 roku życia, a dieta powinna być dobierana indywidualnie i pokrywać zapotrzebowanie na wszystkie składniki odżywcze, zapewniając wzrost i prawidłowy rozwój dziecka;

− należy zmodyfikować nieprawidłowe nawyki żywieniowe: zwiększyć w codziennej diecie udział warzyw i owoców (banany, winogrona i owoce kandyzowane są wysokokaloryczne), ryb, kasz i razowego pieczywa kosztem nasyconych tłuszczów zwierzęcych; należy wyeliminować napoje o znacznej zawartości cukru, a korzystanie z barów szybkiej obsługi powinno być wyłącznie sporadyczne;

− warto zadbać, aby dziecko jadło regularnie i nie pojadało, zwłaszcza słodyczy, chipsów i innych wysokokalorycznych produktów;

− trzeba zwiększyć wysiłek fizyczny (jazda na rowerze, gra w piłkę, taniec, pływanie przez przynajmniej pół godziny dziennie) kosztem ograniczenia czasu spędzanego przed telewizorem i komputerem;

− zaangażować dziecko w prowadzone leczenie i w samokontrolę prowadzoną w formie dzienniczka, zawierającego informacje o ilości i kaloryczności spożywanych posiłków;

− utrata masy ciała powinna być stopniowa, ale systematyczna, a efekty stosowanego leczenia należy utrwalać w następnych latach.

Wymienione zalecenia powinny stosować także dzieci szczupłe, ponieważ prawidłowa masa ciała w dzieciństwie nie chroni przed rozwojem nadwagi w późniejszym okresie życia. Właściwe nawyki żywieniowe u dzieci będą przekładać się na stan zdrowia dorosłych. Najlepszym rodzajem walki z otyłością są działania prewencyjne polegające na budowaniu świadomości właściwych nawyków żywieniowych i zdrowego stylu życia.

 

Wykaz literatury u autorki

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *